Atomowa spektrometria absorpcyjna (AAS) jest techniką analizy chemicznej, która mierzy masę atomową próbki poprzez jej odparowanie i jonizację. Do odparowania próbki używa się płomienia lub pieca. Jony są następnie zbierane w polu elektrostatycznym, skupiane w wiązkę przez soczewki elektrostatyczne i wykrywane za pomocą spektrometru masowego. Urządzenie może być skonfigurowane do pomiaru dowolnej kombinacji próbek i wzorców.
Podstawową zasadą AAS jest to, że kiedy atom lub jon absorbuje energię z otoczenia, przechodzi ze stanu podstawowego do stanu wzbudzonego, a następnie emituje tę nadwyżkę energii w postaci światła o charakterystycznej dla każdego pierwiastka lub jonu długości fali. Te długości fal mogą być mierzone za pomocą technik spektroskopowych, takich jak spektroskopia absorpcyjna lub spektroskopia emisyjna.
Atomizer jest używany do odparowania próbki. Atomizer składa się z elementu grzejnego, który przekształca stałą próbkę w stan gazowy, systemu pompującego, który pobiera gazy z atomizera oraz systemu wylotowego, który kieruje gazy do pieca. Piec nagrzewa się do około 2000°C, co jest wystarczające dla większości pierwiastków, ale niektóre pierwiastki wymagają wyższych temperatur, takich jak beryl (2500 °C). W tych wysokich temperaturach atomy ulegają jonizacji poprzez zderzenie z innymi atomami lub cząsteczkami w otaczającej je atmosferze lub poprzez zderzenie z elektronami emitowanymi z żarnika. Jony powstałe w tym procesie są następnie wprowadzane do komory jonizacyjnej, gdzie mogą być dalej przyspieszane przez pola elektryczne lub magnetyczne przed dotarciem do detektora spektrometru masowego.
